هستم اگر می روم گر نروم نیستم

هر چيز را از خدا بخواهيد؛ حتّى بند كفش را، حتّى كوچك‌ترين اشيا را و حتّى قوت روزانه‌ى خود را. بگذاريد اين منِ دروغينِ عظمت يافته در سينه‌ى ما- كه مى‌گوييم «من» و خيال مى‌كنيم مجمع نيروها ما هستيم- بشكند. اين «من» انسان‌ها را بيچاره مى‌كند...

نگاه كنيد به حاجات خودتان، حاجات مسلمانان، حاجات كشورتان، حاجات برادران مؤمنتان؛ به مريض‌ها، به مريض‌دارها، به جانبازان، به غم ديده‌ها، به دل‌هاى غمگين، به چشم‌هاى نگران، به نيازهاى فراوانِ انسان‌هايى كه حول و حوش شما، زير سقف شما و در كشور شما هستند، در دنياى اسلام هستند، روى كره‌ى خاك هستند. همه‌ى اين حاجات را در اين شب‌هاى قدر، يكى‌يكى از خداى متعال بخواهيد.